یک سینه حرف در کمپین کلنا غزه

به گزارش جمهوریت؛ در حاشیه شب سوم کمپین کلنا غزه، در میدان آزادی شیراز؛ نشست خبری به میزبانی خبرگزاری دانشجو برگزار شد.

در این نشست آقایان مسعودی، ترابی، اسدی و شریعت به ترتیب به عنوان نمایندگان جنبش دانشجویان عدالتخواه، برگزار کنندگان کمپین، شورای تبیین مواضع بسیج دانشجویی و انجمن فرهنگ و سیاست شیراز به ایراد سخن پرداختند

میرمهدی اسدی سخنان خود را با درود بر شهدا، امام شهدا، شهدای غزه و مردم مقاوم غزه آغاز کرد و ضمن تبریک روز خبرنگارگفت:

متاسفانه فجایع امروز در غزه و سکوت خفت بار نهاد های باصطلاح حقوق بشری، دل هر انسان آزاده ای را به درد می آورد؛ فارغ از رنگ ها و نژادها. من چند روز پیش عکسی را دیدم، که شیری به آهو حمله کرده بود؛ و آهو که حامله بود، فرزندش را از دست داده بود. شیر با دیدن این که بچه آهو بر اثر حمله ی او جان باخته است؛ سکته کرد و مرد. براستی انسان شرمنده می شود وقتی،  اسم سگ هار را بر رژیم صهیونیستی می گذارد. بنده در مقابل سگ ها شرمنده ام و ازآن ها عذرخواهی می کنم.

امروز ما در کنار پارک آزادی هستیم، کودکان ما در کمال آرامش می آیند و نقاشی می کشند. بازی می کنند و شب ها رویا می بینند. من ساحلی را می شناسم که کودکانی برای خاک بازی به آنجا رفته بودند و توسط گلوله ی مستقیم تک تیرانداز رژیم صهیونیستی به خاک و خون کشیده شدند.

کودکانی را دیدم که در گرمای تابستان غزه دلشان می خواست بستنی بخورند؛ اما به بستنی نرسیدند. به یخچال بستنی رسیدند. روزی که سردخانه ها مملو از جنازه بود. جا نبود. کودکان را در یخچال های بستنی گذاشتند.

اما شرم آور تر و وقیح تر از صهیونیست ها؛ کسانی هستند که با سکوت خود یا با حمایت خود از این اقدام جنون آمیز صهیونیست ها حمایت کردند.

من می خواهم از اسلام آمریکایی صحبت کنم که به قول شهید آوینی، از آمریکا دیرپا تر است. امروز هیئت های سکولار، که البته تعداشان کم نیست؛ اما یک درصدی هستند؛ عاشورا و هدف و فلسفه ی آن را سانسور کرده اند. استحاله کرده اند. هیئت درست کرده اند به به صرف سینه، قمه، قیمه هیئتی که حتی شمر هم می تواند در آن سینه بزند

باید شمر زمان را شناخت. همین چند روز قبل سالروز صدور فرمان مشروطیت بود. خون شیخ فضل الله به دست اسلام آمریکایی و روشن فکر نما ها ریخته شد. باید تقی زاده ها و میرزا ملکم خان های زمان را هم شناخت.

من می خواهم از کسانی بگویم که فرش قرمز کن را دیدند اما خون سرخ شهدای غزه را ندیدند. از کسانی که نهایت همرنگ جماعت شدنشان، نوشتن stop killing بر روی دستانشان است. من سوال دارم، مگر در جنگ خیر و شر، هنرمند جامعه می تواند بی طرف باشد؟

متاسفانه این جریان روشنفکر نما، مانند پطر کبیر و میرزا ملکم خان روشن فکری را فقط تیپیکال تعریف کرده اند. نه ریش نه تسبیح، نه کراوات، نه فوکول اینها معیار دسته بندی مردم نیست. ما نگاه تکنوکراتیک به مردم را قبول نداریم. اینها جمهوریت خمینی را سانسور کرده اند. جمهوریتی که از نسل 57ی هاست. جمهوریتی که در حزب اللهی بودنش همین بس که شب قدر قرآن به سر می گیرد. پیام ما به این ها پیام قرآنی ان اکرمکم عند الله اتقاکم است.

متاسفانه چمبره ی این جریان سخیف، سال هاست که جمهوریت را سانسور کرده است و آن را برنمی تابد. من برای اینها متاسفم که آزادگی هنر و هنرمند را به ثمن بخس فروختند. از اینها بیشتر برای کسانی متاسفم که دستشان به خون شهدای غزه آلوده است.

ماه صوم است و بدان با باده اند

بی وضو و مهر بر سجاده اند

عرض تاسفم برای کسانی ست که دیروز شعار نه غزه، نه لبنان دادند و حالا می گویند، این وصله ها به ما نمی چسبد. واعجبا

کسانی که لکه ی ننگ سرمایه ی اسراییل بودن در ایران، تا ابد بر دامانشان است. کسانی که دیروز برای فرار از هزینه دادن، می گفتند: از جانباز  قطع نخاعی تا رقاصه ی آمریکایی در تیم ماست و موضع نمی گرفتند، امروز با تغییر جهت باد، بعد از خواننده ها و رقاصه های غربی، نام مقدس قدس را در دهان نامقدسشان می چرخانند و فقط هم همین کار را می کنند. نه حرکتی نه عملی...

خطاب من به سیاسی کاران 1 درصدی ست که هیچ گاه نخواسته اند صدای مردم را بشنوند. امروز شارلاتانیزم  رسانه ای به عرصه برگشته است. گروهی به دنبال تخطئه مقاومت هستند. روزنامه ی آرمان در کاریکاتوری موهن، به راه آرمانی قدس، یعنی مقاومت توهین می کند. در غزه رژیم صهیونیستی کودک می کشد؛ اینها جیک نمی زنند.

و در آن روز که در قلب ولی عصر، عزاداری بود

زیر حافظ اوباش

مرگ براصل ولایت گفتند

من شهیدی را می شناسم که زیر کتک جان داد. نه به دست تکفیری ها، نه به دست داعش، نه در حلب، نه در غزه؛

در ام القرای جهان اسلام. تهران سال 88

یک سینه حرف موج می زند در دهان ما

ازبیم دین اگرچه خموشیم چون حباب

وی در پاسخ به نماینده ی انجمن فرهنگ و سیاست که از جدایی آرمان و ایدئولوژی صحبت می کرد گفت: خیلی کوتاه عرض کنم؛ ما به هدفی می رسیم که راهش را می رویم. مگر می شود از مسیر ترکستان به کربلا رسید؟ ایدئولوژی ما مبنای عمل ماست. ما هیچ گاه سینه مان را از کینه ی به استکبار و در راس آن آمریکای جهان خوار پاک نمی کنیم.

اسدی در ادامه گفت:

پیام انقلاب اسلامی، جنگ بدون جغرافیاست. پیام صدور انقلاب است. خمینی کبیر در پیام قطعنامه 598 در شرایطی که زیر ساخت های کشور ویران بود و کشور به ظاهر در انزوا قرار داشت. حجاج ایرانی توسط آل سعود کثیف، به خاک و خون کشیده شده بودند؛ یک پیام مهم صادر کرد و آن هم شنیدن طنین الله اکبر از کلیساهای جهان بود.

امروز می بینیم که بعضی با داعیه ی راه امام؛ صدایشان را از صدای آمریکا به گوش مردم می رسانند

وی در پاسخ به سوال مجری برنامه که گفت منظور شما چه کسی است؟ گفت: منظور شخص خاصی نیست. یک تفکر است. دلداگان آمریکا و اسلام آمریکایی. وی ادامه داد: بگذارید بگویم آمریکا چه کشوری ست. کشوری که هواپیمای مسافربری ما را زد و تکه تکه کرد. احمدی روشن را جوری تکه تکه کرد که با تکه هایش یک احمدی روشن کامل نمی توان ساخت. پدر آرمیتا را جلوی چشمش شهید کرد. دلارهایش را در حلقوم منافقین ریخت تا  17000 شهید ترور روی دست ما بگذارند.

وی افزود: مقاومت شعار جا الحق و زهق الباطل را تحقق بخشید. امروز حتی کسانی که می خواهند کار باطل انجام دهند؛ شعار های زیبا و عدالتخواهانه سر می دهند. این نشانه ی تفوق حق است.

اجازه بدهید در ادامه ی ابراز تاسف ها یک تاسف دیگر بخورم از این که در نشست 5+1 جایی که دوربین ها حضور داشتند؛ حرفی از غزه زده نشد. پیام من به آقایانی که با دشمن ظریف برخورد و فکر می کنند آمریکا با یک بمب می تواند کل سیستم موشکی ما را نابود کند؛ این است که به تور نظامی غزه بروند و ببیند که یک ارتش تا بن دندان مسلح؛ چگونه اسیر و خوار مقاومت شده است.

ابراز تاسف آخر من برای آن رسانه ی گروهی ست که عکس سران فتنه را پخش می کند و می گوید راه توبه برای اینها باز است. این رسانه این وکالت را از کجا و که گرفته است؟ مگر می شود محاربه و آتش زدن خیمه ی اباعبدالله را بخشید؛ آن هم به واسطه ی یک موضع گیری نصفه و نیمه پیرامون مسئله ی فلسطین؟ جنایات اینها با آب زمزم و کوثر هم پاک شدنی نیست.

وی در پاسخ به سوالی مبنی برچگونگی همه گیر شدن شعار های مقاومت گفت: مردم آیینه داران حاکمیتند. وقتی حرف و عمل دولت مردان ما مقاومت باشد؛ مردم مقاوم می شوند.

می گویند فرد هرچه دارد از پر قنداقش دارد؛ مادران مرد آفرین، مرد می آفرینند و برای یک نسل انقلابی باید مادران انقلابی داشته باشیم.

اسدی در پایان از برگزار کنندگان کمپین تشکر کرد و ابراز امیدواری کرد؛ این قبیل جلسات که باعث پژواک صدای دانشجو در جامعه می شود؛ تداوم داشته باشد.

/ 0 نظر / 32 بازدید