کاش من هم یک بسیجی بودم

تا شرک و کفر هست، مبارزه هست. و تا مبارزه هست ما هستیم. ما سر شهر و مملکت با کسی دعوا نداریم، ما تصمیم داریم پرچم لااله الاالله را بر قلل رفیع کرامت و بزرگواری به اهتزاز درآوریم ...وایضا ما مامور به تکلیف هستیم نه نتیجه.پس توکل بر خدا.یاعلی

روز دانشجو، راز دانشجو!

إِنَّ الَّذینَ قالوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ استَقاموا فَلا خَوفٌ عَلَیهِم وَلا هُم یَحزَنونَ

خیلی دور نیست! همین 60 سال پیش را می گویم! نیکسون آمده بود؛ تا فتح الفتوح کودتا را با زاهدی جشن بگیرد! کافه گ لاسه ( اشتباه تایپی ست جدی نگیر) با پهلوی! شاید وقتی پایش را در پلکان هواپیما می گذاشت؛ فکرش را هم نمی کرد؛ سفر او به نقطه ی عطف جنبشِ  دانشجویی تبدیل شود! نیکسون آمد! با ژستی آزادی بخش! با فیگور های واشنگتنی! امّا نمی دانست چه چیزی انتظارش را می کشد! کمی آن طرف تر بینِ بچه های فنی که غرورشان به تازگی توسط شعبان بی مخ جریحه دار شده بود؛ ولوله ای بر پا بود! شاید می گفتند اگر مسلمان نیستم؛ ایرانی که هستیم! خلاصه تصمیم گرفتند؛ پنجه در پنجه ی دیکتاتور بیندازند! نیکسون آمد! سه قطره خون!!! شریعت رضوی، دیروز ایستاد تا شریعتمان گم نشود! بزرگ نیا، رفت تا ملتمان با استکبار ستیزی بزرگ بماند و پرچم دارش شود و قند چی، با شهادتش، پرچم دار طعم شیرین آزادی شد.

آن روز بچه های فنی به خاک خون کشیده شدند تا برای همیشه به استکبار، نشان دهند که بنیانِ دانشگاه و جریان دانشجویی، در کنار استقلال خواهی و عزت مداری بر استکبار ستیزی استوار است و هردانشجویی تا زمانی که نام خود را دانشجو می گذارد؛ باید به این آرمان پایبند باشد و لبخندِ ساده لوحانه به استکبار را حرام بداند! 

اما بعد...

روزها گذشت؛ انقلاب شد؛ امام فرمود: « دانشگاه مبداء همه تحول هاست»  دانشجویان در خط مقدم بودند! جنگ شد؛ دانشجو وفادار ماند! بعد از جنگ سنگر ها عوض شد؛ شجره ی طیبه ی بسیج در دانشگاه ها شکوفه داد؛ امام فرمود که اگر مسئولین نظام اسلامی از بسیجی ها غافل شوند، به آتش دوزخ الهی خواهند سوخت! عده ای گفتند؛ دانشجو نباید کار سیاسی بکند؛ بچسبد به درس و مشقش؛ سید علی امّا، ایستاد در نماز جمعه با صدایی بلند فریاد زد که: « بنده دلم مى‏خواهد این جوانان ما، شما دانشجویان؛ چه دختر، چه پسر و حتّى دانش‏آموزان مدارس روى این ریزترین پدیده‏هاى سیاسى دنیا فکر کنید و تحلیل بدهید. گیرم که تحلیلى هم بدهید که خلاف واقع باشد؛  خدا لعنت کند آن دست‌هایی را که تلاش کرده‌اند و می‌کنند که قشر جوان و دانشگاه ما را غیر سیاسی کنند.» دانشجوها کماکان در صحنه بودند؛ 6/8/81 و پیام معروف 6/8 شاید نقطه ی عطف آرمان خواهی در جنبش دانشجویی بود؛ امام خامنه ای در پیامی چشم انداز جریان دانشجویی را روشن کردند؛ « امروز سرآغاز فهرست‌ بلند مسائل‌ کشور مسئله‌ی‌ عدالت‌ است. . دانشجوی‌ جوان‌ اگرچه‌ خود برخاسته‌ از قشرهای‌ مستضعف‌ جامعه‌ هم‌ نباشد، به‌ عدالت‌ اجتماعی‌ و پر کردن‌ شکافهای‌ طبقاتی‌ به‌ چشم‌ یک‌ آرزوی‌ بزرگ‌ و بی‌بدیل‌ می‌نگرد... پس‌ باید هر پدیده‌ی‌ ضدعدالت‌ در واقعیات‌ کشور مورد سؤال‌ قرار گیرد.

مسابقه‌ی‌ رفاه‌ میان‌ مسؤولان‌، بی‌اعتنایی‌ به‌ گسترش‌ شکاف‌ طبقاتی‌ در ذهن‌ و عمل‌ برنامه‌ریزان‌، ثروت‌های‌ سربرآورده‌ در دستانی‌ که‌ تا چندی‌ پیش‌ تهی‌ بودند، هزینه‌ کردن‌ اموال‌ عمومی‌ در اقدامهای‌ بدون‌ اولویت‌، و به‌ طریق‌ اولی‌ در کارهای‌ صرفا تشریفاتی‌، میدان‌ دادن‌ به‌ عناصری‌ که‌ زرنگی‌ و پررویی‌ آنان‌ همه‌ی‌ گلوگاههای‌ اقتصادی‌ را به‌ روی‌ آنان‌ می‌گشاید، و خلاصه‌ پدیده‌ی‌ بسیار خطرناک‌ انبوه‌ شدن‌ ثروت‌ در دست‌ کسانی‌ که‌ آمادگی‌ دارند آنرا هزینه‌ی‌ کسب‌ قدرت‌ سیاسی‌ کنند و البته‌ با تکیه‌ بر آن‌ قدرت‌ سیاسی‌ اضعاف‌ آنچه‌ را هزینه‌ کرده‌اند گرد می‌آورند.»
 احزاب، گرو ه های سیاسی، سرویس های خارجی و خلاصه خیلی ها تلاش کردند و امروز هم در تلاشند تا دانشجو را تبدیل به پیاده نظام خود کنند. دربعضی موارد متاسفانه به خاطر غفلت من و شمای دانشجو موفق بودند و در اکثر موارد به فضل الهی این توطئه ناکام ماند!

آنچه امروز مایه ی خسران فضای دانشجویی و دانشگاهی ست به عقیده ی نگارنده؛ بی تفاوتی و گم کردن هدف ، بی تفاوتی نسبت به جامعه در مرتبه ی نخست؛ و تشخیص اشتباه مسیر و دگم اندیشی در مرتبه ی بعدی ست! این روند به حدی خطرناک است که درصورت ساده انگاری، در دراز مدت می تواند دانشگاه و جریان  های دانشجویی را به سمت استحاله ی آرمان ها سوق دهد.

امروز و در پیچ بزرگ تاریخی، رسالت دانشجو بیش از هرزمان دیگری ست. دست یابی به تحلیل های درست با مطالعه، درک و احساس مسئولیت و تکلیف یکی از مهمترین وظایف فرد فرد دانشجویان است! پرهیز از بی تفاوتی در برابر اجتماع یکی دیگر از وظایف است. تهذیب نفس در کنار تحصیل علم و اولویت قرار دادن آموختن علم بر سایر مسائل، و تلاش برای کسب سرمایه ی بزرگ تقوا در دوران جوانی، می تواند بهترین توشه برای بزرگ ترین سرمایه ی انسانی نظام اسلامی باشد!

ان شا الله

میرمهدی اسدی

 

  
نویسنده : میر مهدی اسدی ; ساعت ۱:۳۸ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱٤ آذر ۱۳٩٢
تگ ها :

رنک الکسا